Może już czas powołać się na szczęście, 

może nie przyprą cię do muru, może nie staniesz 

oniemiały z ustami spiętymi wstydem gęsto 

tłumacząc się z anachronizmu. Tylko pomyśl: 

twoje prędkie słowa są znowu przeczuciem 

upalnych żniw i tego zachwytu o zmierzchu, 

kiedy ruszają tańce, oszołamiające 

antycypacje tych zdawkowych miłostek 

orzeźwiających jak cierpkie jabłuszko, 

które zrywasz od niechcenia przechodząc przez sad, 

nadgryzasz i odrzucasz. I życie jest tak nagle 

rozkosznym przeciąganiem się, protekcjonalnym 

ziewnięciem do słońca: już tu jesteś 

staruszku? I wy, kochane ptaszyska? 

Tak. Proponuję obrządek i pacierz, 

i martwię się. Oby ci się udało, 

obyś nie zemdlał na szynach, na których dni 

grzmią w błyszczących sleepingach, 

a noce stoją w wagonach towarowych 

pod sygnałem. Rozum troszeczkę przysypia, 

zmysły zajmują kolejkę i znów biorą mnie 

bardzo piękne sprawy: jabłka, woda, mleko, 

przeczyste powietrze. A kiedy pojmiesz, 

że na ten czy inny kwadrans absolutnie 

nie zasłużyłeś, będziesz mógł się napić, 

pogruchotać sobie świat i nareszcie 

zreflektować się. 

blabg,mdvfkcsmlyh
g,m,m,m,m;xclas,bcvmfgle
żźćńłóęśążźśćńłó€ęććń€

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit. Proin nibh augue, suscipit a, scelerisque sed, lacinia in, mi. Cras vel lorem. Etiam pellentesque aliquet tellus. Phasellus pharetra nulla ac diam. Quisque semper justo at risus. Donec venenatis, turpis vel hendrerit interdum, dui ligula ultricies purus, sed posuere libero dui id orci. Nam congue, pede vitae dapibus aliquet, elit magna vulputate arcu, vel tempus metus leo non est. Etiam sit amet lectus quis est congue mollis. Phasellus congue lacus eget neque. Phasellus ornare, ante vitae consectetuer consequat, purus sapien ultricies dolor, et mollis pede metus eget nisi. Praesent sodales velit quis augue. Cras suscipit, urna at aliquam rhoncus, urna quam viverra nisi, in interdum massa nibh nec erat.


żabka świecić mór wierzgnął